dünyayı dudaklarından okuyorum

bu ne helecan böyle!
tutkun sıyırmakta bedenimi tenimden
göveriyorum yavaş yavaş
ve açımlanıyorum hamuş dünyaya.
başta bir amansız ağrı:
dünyaya geliş sancısı mı?
peşinden mavi bir durultu
acaba sesi mi
sağır meleklerin cennetteki,
lebbeyk sevgilim lebbeyk!

yarabbi bu ne esriklik?
kalmasa da nefes ruhumda
soluksuz yüzmekteyim
her tarafa.
dümeni çevirmekse fayda etmiyor
bedenin kıble olmuş varlığıma.
yokluğunu hissetmek kıyına yanaştığımda
ve yeni ufuklar bellemek her kavuşmada.
uslanmaz arzum bu dehşetengiz ovalarda
çare, deva, iksir yok! yalnız heder olmak!

bir de namastem
büstünün karşısında.

Deniz H. İnşaatçı

Yorum bırakın